Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορεί να ακούσετε να περιγράφεται ή να μετράται το σκληρό νερό: σκληρότητα ασβεστίου, σκληρότητα μαγνησίου, ολική σκληρότητα, σκληρότητα ωςCaCO₃ή ολικά διαλυμένα στερεά (TDS). Ακολουθεί ένας σύντομος οδηγός για να κατανοήσετε τις διαφορές στην ορολογία.
TDS έναντι γενικής σκληρότητας του νερού
Αν και μετρούν διαφορετικά συστατικά του νερού, τόσο το TDS όσο και η γενική σκληρότητα είναι άμεσα ανάλογα μεταξύ τους· όσο υψηλότερο είναι το TDS, τόσο πιο σκληρό θα είναι το νερό.
Ο όρος TDS χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα ανόργανα άλατα και τις μικρές ποσότητες οργανικής ύλης που βρίσκονται σε διάλυμα στο νερό και δεν μπορούν να φιλτραριστούν μέσω φίλτρου χαρτιού, όπως μέταλλα, ορυκτά, άλατα και ιόντα. Αυτά είναι συνήθως κατιόντα (θετικά φορτισμένα ιόντα) ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου και καλίου, καθώς και ανιόντα (αρνητικά φορτισμένα ιόντα) ανθρακικού, υδροανθρακικού, χλωριδικού, θειικού και νιτρικού. Η μέτρηση του TDS αντικατοπτρίζει καλύτερα τη συνολική περιεκτικότητα του νερού σε ανόργανα άλατα παρά τη σκληρότητα. Η γενική σκληρότητα, από την άλλη πλευρά, είναι συγκεκριμένα η συνδυασμένη συγκέντρωση ασβεστίου (Ca2+) και μαγνησίου (Mg2+) στο νερό. Ενώ μπορεί να υπάρχουν πολλά άλλα ιόντα διαλυμένα στο νερό εκτός από το ασβέστιο και το μαγνήσιο, όπως αυτά που αναφέρονται παραπάνω, αυτά δεν υπολογίζονται στη γενική σκληρότητα του νερού
Σκληρότητα λόγω ασβεστίου και μαγνησίου
Η σκληρότητα του ασβεστίου (ανθρακικό ασβέστιο –CaCO₃) και η σκληρότητα του μαγνησίου (ανθρακικό μαγνήσιο –MgCO₃) αποτελούν μετρήσεις της ποσότητας των ιόντων ασβεστίου και μαγνησίου στο νερό, αντίστοιχα. Οι μετρήσεις σε mg/l παρέχουν μια καλή ένδειξη της περιεκτικότητας σε ανόργανα (και, συνεπώς, της πιθανής σκληρότητας) του νερού σας, αλλά μετρούν μόνο ένα στοιχείο του νερού. Ωστόσο, αποτελούν απαραίτητες μετρήσεις για τον υπολογισμό της ολικής σκληρότητας ωςCaCO3.
Σκληρότητα ωςCaCO₃
Δεδομένου ότι το ανιόν του ανθρακικούCO32-είναι κοινό στην σκληρότητα του ασβεστίου, της σκληρότητας του μαγνησίου και της αλκαλικότητας (η αλκαλικότητα είναι η ικανότητα του νερού να εξουδετερώνει τα οξέα και παρέχεται κυρίως από το σύστημα των ανθρακικών αλάτων) και λαμβάνοντας υπόψη ότι η σκληρότητα του ασβεστίου είναι η κυρίαρχη σκληρότητα στο νερό (στις περισσότερες περιπτώσεις), καθίσταται επιστημονικά λογικό να χρησιμοποιείται το ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3) ως ενοποιητική οντότητα για την αξιολόγηση της σκληρότητας και της αλκαλικότητας στο νερό.
Υπολογισμός της σκληρότητας ωςCaCO₃
Η σκληρότητα ωςCaCO₃είναι η συγκέντρωση ιόντων ασβεστίου και μαγνησίου, εκφραζόμενη ως ισοδύναμα ανθρακικού ασβεστίου. Σύμφωνα με τον περιοδικό πίνακα, η μοριακή μάζα τουCaCO₃(στρογγυλοποιημένη στο πρώτο δεκαδικό ψηφίο) είναι [40,1 + 12 + (16 × 3)] = 100,1. Για το Ca είναι 40,1 και για το Mg είναι 24,3 g/mol.
Επομένως, η αναλογία ανθρακικού ασβεστίου προς ασβέστιο είναι 100,1/40,1 = 2,5 και η αναλογία ανθρακικού ασβεστίου προς μαγνήσιο είναι 100,1/24,3 = 4,1. Έτσι, για να υπολογίσετε τη σκληρότητα ωςCaCO₃λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις τιμές του ασβεστίου όσο και του μαγνησίου, θα πολλαπλασιάσετε την τιμή του ασβεστίου με 2,5 και την τιμή του μαγνησίου με 4,1 και θα τις αθροίσετε. Για παράδειγμα, για μια έκθεση ανάλυσης νερού με μέτρηση μαγνησίου 1,7 mg/l και μέτρηση ασβεστίου 117,8 mg/l, ο υπολογισμός της συνολικής σκληρότητας θα ήταν (1,7×4,1) + (117,8×2,5) = 6,97+294,5 = 301,5 mg/l
Αν θέλετε να συζητήσετε τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε με το σκληρό νερό με κάποιο μέλος της ομάδας μας, θα χαρούμε να σας εξυπηρετήσουμε.Επικοινωνήστε μαζί μας σήμερα!